Somatyzacja – Wikipedia, wolna encyklopedia

Somatyzacja – objaw lub zaburzenie z grupy nerwic. Charakteryzuje się obecnością dolegliwości sugerujących obecność choroby somatycznej (pozapsychiatrycznej) przy równoczesnym braku innych przesłanek chorobowych w badaniach laboratoryjnych, obrazowych i badaniu fizykalnym. W rzeczywistości są one wyrazem zaburzeń autonomicznego układu nerwowego, związanych z nieuświadomionym lękiem i napięciem.

Do "klasycznych" dolegliwości somatyzacyjnych należą:

  • kołatania serca,
  • kłucie/bóle serca,
  • duszności,
  • drżenie rąk,
  • dolegliwości bólowe o nieznanym pochodzeniu,
  • bóle brzucha,
  • wymioty/nudności,
  • ściskanie w gardle/gula w gardle,
  • szumy w uszach,
  • omdlenia/zasłabnięcia.

Zaburzenia somatyzacyjne mogą towarzyszyć innym zaburzeniom psychicznym: depresyjnym, psychotycznym, osobowości. Nierzadko występują u osób bez zaburzeń psychicznych np.: bóle brzucha przed egzaminem, omdlenia na pogrzebie.